เมตตา เริ่มจากการไม่เบียดเบียน

เมตตาคือความปรารถนาให้ตนเองและผู้อื่นพ้นจากความทุกข์ การฝึกเมตตาเริ่มได้จากเรื่องใกล้ตัว เช่น ไม่ทำร้ายด้วยกาย ไม่ซ้ำเติมด้วยวาจา และไม่เพิกเฉยเมื่อสามารถช่วยเหลือได้

เมตตาต่อตนเองไม่ได้หมายถึงการตามใจตน แต่คือการดูแลกายใจอย่างมีสติ ยอมรับข้อผิดพลาด เรียนรู้ และเริ่มต้นใหม่ ส่วนเมตตาต่อผู้อื่นคือการมองเห็นว่าแต่ละคนต่างมีเหตุปัจจัยและความทุกข์ของตน

เมื่อพบคนที่เห็นต่าง เราไม่จำเป็นต้องเห็นด้วยทุกเรื่อง เพียงเลือกสื่อสารโดยไม่ดูหมิ่นและไม่เพิ่มความรุนแรง การรักษาใจไม่ให้พยาบาททำให้ผู้ฝึกมีความสงบก่อนที่จะส่งต่อความสงบนั้นไปยังคนรอบข้าง

แนวทางฝึกวันนี้: เลือกทำความดีเล็ก ๆ หนึ่งอย่างโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน และก่อนนอนระลึกถึงผู้ที่เราควรให้อภัย รวมถึงให้อภัยตนเองในสิ่งที่พร้อมจะแก้ไข

หมายเหตุ: บทความนี้เรียบเรียงจากหลักธรรมทั่วไปสำหรับการปฏิบัติในชีวิตประจำวัน มิใช่คำถอดเทปหรือถ้อยคำอ้างอิงโดยตรงของหลวงปู่ประเสริฐ